Altenahr, een pittoresk plaatsje dat bekend staat om zijn prachtige natuur, wandelroutes en wijngaarden. De regio trekt veel toeristen, mede dankzij de nabijgelegen rivier de Ahr en de diverse historische bezienswaardigheden.
Mijn woonplaats ligt heel erg dicht bij Duitsland. Daarom trek ik er regelmatig op uit om de natuur bij onze oosterburen te verkennen. Deze keer leidde mijn zoektocht me naar het charmante Altenahr, een plek die ik via Facebook wandelgroepen ontdekte. Het landschap en de geschiedenis van deze regio spraken me direct aan, en ik kon niet wachten om de omgeving zelf te verkennen.
Ik kon online geen gemarkeerde route vinden, dus wendde ik me tot de Komoot app. Mijn oog viel op een route vol uitdagende scrambles, maar ik realiseerde me al snel dat deze iets te ambitieus was. Uiteindelijk vond ik een wandeling van 13 kilometer met 450 hoogtemeters - precies wat ik zocht! Met de voorspelling van zonnig weer en een autorit van vier uur heen en terug leek dit de ideale afstand voor een dagwandeling.
Toen ik aankwam, scheen de zon fel, wat altijd zorgt voor extra levendige foto's. Maar terwijl ik de auto parkeerde, zag ik direct de blijvende littekens van de zomerse overstromingen in 2021, iets wat ik eerder ook in de Eifel tegenkwam. De natuur leek er nog steeds onder te lijden, maar gelukkig bood het landschap ook hoopvolle taferelen. Vanaf de parkeerplaats had ik uitzicht op een rustige rivier en een prachtige brug en niet veel later stond ik oog in oog met een bordje dat me naar het Teufelsloch (Duivelsgat) leidde. Onderweg begon het flink te stijgen naar het Zwarte Kruis, een historische plek uit 1865 die diende als markeerpunt tegenover het Witte Kruis.
De route naar het Duivelsgat ofwel Teuvelsloch, was geen eenvoudige klim. Op sommige plekken waren staalkabels aangebracht om wandelaars te ondersteunen en dat was geen overbodige luxe. Het was een populaire plek. Na een korte wachttijd kon ik een foto maken van het bijzondere rotsdoorkijkje. In de eerste kilometers werd ik al getrakteerd op indrukwekkende uitzichten en bijzondere plekken.
De Teufelsloch is een gat in het vulkanisch gesteente waar je een leuk uitzicht hebt over de omgeving.
Een zee van herfstkleuren Nadat ik het drukke Teuvelsloch achter me had gelaten, kon ik rustig verder wandelen en genieten van de herfstkleuren die het landschap domineerden. Op een heuveltop stond een bankje met uitzicht over de wijnvelden, waar de struiken in allerlei warme tinten kleurden. Het was het soort plek waar je uren zou willen blijven zitten, genietend van het uitzicht. Als schilder zou je hier meteen aan de slag willen!
Al denkend aan het schilderij kwam er een mountainbiker aan, die ook even stilhield om te genieten van het landschap. Wat begon als een korte uitwisseling van blikken, eindigde in een verrassend leuk gesprek. Mijn Duits is niet perfect (verre van zelfs), maar ik doe zeker mijn best om me verstaanbaar te maken. Hij vertelde me over de impact van de overstromingen in de zomer van 2021, waarbij delen van het landschap compleet onder water stonden. Zijn enthousiasme voor de regio was aanstekelijk en hij gaf me een heel nieuwe kijk op de druiventeelt en de veranderingen door de seizoenen heen.
Na het gesprek op het bankje met het prachtige uitzicht ging ik verder en kwam ik uit bij een houten uitkijkpunt met een nog spectaculairder uitzicht. Ook hier neem ik de tijd om te kijken naar alle kleuren waarna ik mijn weg verder vervolg om de uitkijkplaats te vinden welke mij een blik geven op Burg zijn.
Kasteelruïne Burg Are
Het kasteel werd gebouwd door graaf Dietrich I (Dirk I) van Are. De bouw vond plaats rond 1100 en is sinds 1714 een ruine doordat het werd opgeblazen. Van 1997 tot 1999 is het gerestaureerd. Dat moet spectaculair geweest zijn want er werden werkzaamheden uitgevoerd met een helikopter. Na deze restauratie kreeg het de status van een beschermd monument.
Volgens Komoot zou vanaf hier het pad naar beneden moeten gaan, maar helaas bleek dat niet het geval. Komoot gaf een pad aan dat simpelweg niet meer bestond. In plaats van terug te gaan, besloot ik een alternatieve route door het bos naar beneden te nemen. Een fout, zo bleek later.
Na een flinke afdaling kon ik niet verder maar ook niet terug en zat er niets anders op dan weer te stijgen. Het terrein verwilderd, ruig, en ik had het zwaar, zelfs met mijn wandelstokken. Na een pittige steile klim van 300 hoogtemeters, kwam ik gelukkig weer op het reguliere pad terecht.
De laatste kilometers bracht ik door langs de rivier de Ahr de Ahr, die ik meerdere keren overstak via tijdelijke bruggen. Het geluid van het stromende water en de ruige rotspartijen langs de rivier maakten deze laatste meters van de tocht nog indrukwekkender. Toen ik weer bij het Zwarte Kruis aankwam, wist ik dat ik bijna terug was bij de auto. De wandeling bleek uiteindelijk 2 kilometer langer en 300 extra hoogtemeters zwaarder te zijn, maar het was de moeite meer dan waard.
Hoewel deze route me wat onverwachte uitdagingen bracht, was het een prachtig avontuur. Volgende keer ga ik zeker voor een gemarkeerde route, misschien wel de beroemde Rotweinwanderweg, dat lijkt me een perfecte wandeloptie voor een volgende keer!
Onze foto's
We fotograferen met onze telefoon, systeemcamera of compact camera. Wij bewerken onze foto’s niet met een kleur of een filter, alle kleuren die je ziet zijn kleuren die wij zo hebben waargenomen.
Een Wandelpin
Wil jij als herinnering aan je wandeling ook een Wandelpin? Je kunt hier klikken
Andere wandelingen
Als je meer wilt lezen over onze wandelingen, kijk dan op onze overzichtspagina.